มึงจะสร้างภาพอะไรกันนักหนาวะ?

 

แม่งเหี้ยได้ใจ 

   

กูขอพูด เป็นกลอน อักษรศิลป์

ชาติจะสิ้น เพราะพวกมึง ทำงามหน้า

แม่งมึงแดก แดกเข้าไป กูเอือมระอา

มึงยังมา บอกรักชาติ ไอ้ส้นตีน

 

 

การเมืองไท เป็นอะไร ไปแล้วหรือ

ประชาฮือ ถือป้าย มาประท้วง

แม่งแบ่งพรรค บ้างแบ่งพวก เข้าตักตวง

บ้างเข้าลวง ช่วงชิงชัย ในสภา

 

 

สภามี  ให้สอสอ  เอาปากพูด

เสือกเอาตูด ของมึง พูดแทนปาก

เอ่ยถ้อยคำ แต่ละที ฟังแม่งยาก

ใครลำบาก ก็ประชา ตาดำดำ

 

 

แม่งภาษี กูก็เสีย ให้กับรัฐ

แม่งเสือกจัด เก็บกูอีก ไอ้หน้าหมา

แม่งขูดรีด ไถกูอีก ทำไมหว้า

ชาวประชา พาเดือนร้อน เพราะมึงทำ

 

 

ไอ้อภิสิกธิ์ อภิสาก ทำชาติล่ม

เกิดเป็นปม ถล่มชาติ เสียนักหนา

เดือนเมษา ยังเข่นฆ่า ชาวประชา

กูเกิดมา พึงเคยพบ ประสบเจอ

  

 

เหี้ยเนวง เนวิน ก็ใช่ย่อย

ปากแม่งพล่อย คอยยั่วยุ ปลุกระดม

เสื้อน้ำเงิน เกณฑ์เขามา หมากันชน

สู้มวลชล พวกเสื้อแดง แรงศรัทธา

 

 

ส่วนเหี้ยเตบ แม่งไอ้นี่ แย่งเมียเขา

มันมัวเมา สิเน่ห์หา กามากาม

ทั้งเมียเพื่อน เมียใคร ไอ้หน้าทราม

ทำหน้างาม ออกทีวี ไอ้หน้าหม้อ

   

 

ไอ้เหี้ยเตี้ย ไอ้สาทิตย์ วงหนองแตก

กูอยากแยก ขมองมึง เสียนักหนา

กูจะด่า จะว่ามึง อย่างไรนา

ไอ้หน้าหมา แม่งรับใช้ คอ มอ ชอ

   

 

เหี้ยสี่สิบ สอวอ กระดอมึง

แม่งทำขึง ไอ้หอ กระดอเหม็น

ค้านทุกเรื่อง เถียงทุกครั้ง คอเป็นเอ็น

ถีบกระเด็น หมารับใช้ เผด็จการ

 

 

ไอ้โจรก่อย ไอ้กสิด เป็นรัฐมนตรี

บอกอาหารดี ดนตรี แม่งไพเราะ

แต่เรื่องนี้ ไม่มีเกี่ยว กับป๋าเหนาะ

 

 

ไอ้สนทิ มึงเป็นใคร ไอ้หน้าแหลม

โอ้คุณแซม หนุ่มรูปหล่อ กูไม่ว่า

ไอ้จำลอง ก็อีกคน ทนตายห่า

แม่งทำซ่า เป็นผู้นำ พอ ธอ มอ

 

 

พอ ธอ มอ ก็ไอ้เหี้ย พันธมาร

ทำเสียการ แม่งบุกยึด เข้าทำเนียบ

ทั้งขี้เยี่ยว เรี่ยวลาด หญ้าตายเรียบ

แล้วยังเสียบ เอาถุงยาง ประจารตัว

 

 

ท่านสมชาย เป็นนายก มันว่าผิด

เอาชีวิต แทบไม่รอด ในสภา

ฆ่ามัน ฆ่ามัน ตะโกนด่า

แม่งไอ้ห่า พันธมิตร คิดฆ่าคน

 

 

ท่านสมัคร ทำอาหาร ตัดสินผิด

แม่งมึงคิด ได้ยังไง ไอ้หัวกรวย

สองมารตราฐาน ตัดสินได้ ชังกระบ้วย

มีอีกเหี้ย ไอ้บุญยอด สุขถิ่นยิ่ง

ทำเป็นซิ่ง ลุกขึ้นค้าน สันดานหมา

เป็นสอสอ กอทอมอ ใครเลือกมา

ทำงามหน้า เสียเงินตรา ของแผ่นดิน

 

 

ไอ้สามเกลอ ก็เหมือนกัน ถ้าวันไหน

มึงเปลี่ยนไป ใจทำอย่าง พันธมิตร

กูขอแช่ง กูขอสาป ตราบชีวิต

ให้วิปริต ตายอย่างหมา ข้างถนน

 

 

จะว่าไป กูนี่หนอ ก็ปากเด็ด

อยากจะเช็ด อีเหี้ยนั่น เป็นหนักหนา

ปากก็บอก จะรับใช้ ปวงประชา

เห็นเงินมา ทำตาโต โถ้อีเวน

   

 

กลอนของกู จะจบลง ตรงที่ไหน

แม่งพูดไป กับไอ้เหี้ย เสียเวลา

พูดไปเถอะ คอยสิบชาติ อาจพัฒนา

ตัวกูมา นั่งบ่นหา พระแสง..อะไรกัน

   

 

บทส่งท้าย กูขอบอก เป็นความนัย

มึงอย่าไป แย่งอำนาจ กันมากนัก

เหลียวดูชาติ มองประชา ด้วยความรัก

ให้ประจักษ์ แก่สายตา ชาวโลกเอย...

 

 จบแล้วไอ้เหี้ยทั้งหลาย

 

Manghere